Een roman over het moment waarop je ontdekt dat het leven dat je leidt niet het jouwe is.
Ik schrijf romans die je zelfbeeld doen kantelen.
Boeken over het moment waarop je je afvraagt of je leeft zoals je dat zelf wilt, of zoals je denkt dat het hoort. Over de ongeschreven regels waar we ons zonder het te merken naar voegen — en de moed die het kost om eronderuit te stappen. De lezer wordt eerst meegenomen door het verhaal, en ontdekt pas gaandeweg dat er meer achter zit.
Kreta, eind jaren negentig. Max, een Nederlandse student, begint aan een hotelstage die zijn zomer moest vullen — en die in plaats daarvan alles verandert wat hij dacht te weten over zichzelf. Tussen Luuk, Manolis, Nikos, Tenia en Lian leert hij zwemmen in een water waarvan hij de diepte nog niet kent.
Een coming-of-age in verhitte mediterrane lucht. Een verhaal over vriendschap, verlangen, en het moment waarop een jongen kiest wie hij wil zijn.
Het langzame besef dat de weg die je loopt er niet een is die je gekozen hebt. Wat gebeurt er op het moment dat iemand dat inziet — en wat vraagt het om er iets mee te doen?
De onzichtbare codes van wat hoort, van wat je geacht wordt te willen. Baumann schrijft over personages die ze ontdekken door er tegenaan te botsen.
Niet als bestemming, maar als keuze — één die opnieuw gemaakt moet worden, dag na dag. Over het verschil tussen wat je hoort te willen en wat je werkelijk wilt.